Սայլը հաճախ նախատում էր Ձիուն դանդաղկոտության համար։ Եվ իրեն վատ է քաշում, և ճանապարհը կարգին չի տեսնում, և իզուր տեղը ցեխոտում է… Եվ ընդհանրապես, ոչ թե ձի է, այլ մի ինչ-որ թյուրիմածություն։ Նույնիսկ ցեղատեսակն է ինչ-որ կասկածելի, բոլորովին ձիու նման չէ։ Այսպիսի երիտասարդի համար չի եղել նա ծնված, վշտանում էր նա դժգոհ։
Ձին փնչացրեց, սակայն շարունակեց քաշել սայլը, մինչև մի անգամ դա նրան չզզվացրեց։
Նա մի կողմ նետեց իր վրայից լծասարքը, ու ասաց՝
- Ինքդ այլևս քեզ քաշիր, սիրելիս։ Կամ էլ դրա համար ուրիշ հիմար գտիր, - և մի կողմ գնաց։
Նստել է սայլը ճամփեզրին և ոչինչ չի կարողանում անել։ Մի օր անցավ, երկու, մեկ շաբաթ… Այդպես էլ կանգնեց մինչև ձմեռ, մինչև ձյունով ամբողջությամբ չծածկվեց։
